Transmisja danych


      Większość z nas - Atarowców oprócz tak wspaniałego komputerka jakim jest napewno Atari posiada także "coś" większego! W większości wypadków jest to PC. Wśród nas jest jednak "kilka" osób, które zamiast wspomnianego "kalkulatora" posiadają rasowe komputery takie jak Amiga 600 (yo Voy), Amiga 1200 (yo Jager :-) ) lub Atari ST (yo Lizard). Jednym z problemów posidaczy wspomnianych komputerków jest przenoszenie danych pomiędzy "maluchem", a "olbrzymem". W tym artykule chciałbym opisać dość prosty, ale skuteczny sposób na transmisję pomiędzy Atari, a Amigą. Zaznaczę jednak iż jest to na tyle uniwersalna metoda iż posiadacze innych platform także mogą z niej skorzystać!

Jeżeli ktoś z czytelników zna lepszy, szybszy i wygodniejszy sposób transmisji danych między Atarką, a inną platformą (za wyjątkiem PC) i chciałby podzielić się tymi wiadomościami z innymi to zapraszam do SERIOUS'a!

Proszę jednak do artykułu dołączyć oprogramowanie z którego się korzysta (przynajmniej dla Atarki).

      W listopadzie 1999 roku zacząłem poszukiwać informacji na temat przenoszenia danych pomiędzy Atarką i Amigą. Większość osób nie potrafiła mi pomóc, a inni znali tylko jedną metodę - nagrać dane na dysk w formacie PC-ta przy pomocy TOMS'owskiego oprogramowania, przenieść je na "grzybka", a następnie skopiować je na dysk 3.5" i odczytać na Amisi. Jak widać sporo roboty, a poza tym trzeba mieć:

  • PC-ta
  • Stację 5.25 (PC-towską)
  • Sporo cierpliwości
Niestety, ja z wymienionych punktów nic nie posiadam! Nie pozostało nic innego jak przeglądnąć różne magazyny być może tam coś znajdę? Znalazłem! W Tajemnicach Atari 9/93 sposób na transmisję pomiędzy Commodore i Atari, a w numerze 10/93 pomiędzy Amigą i Atari! Ale byłem szczęśliwy! Nie trwało to jednak zbyt długo...

Okazało się iż wszystko jest... poza bardzo małym szczegółem - brakowało schematu połączenia obu komputerów! Ale pech! Tak na marginesie. Jeżeli ktoś wie jak połączyć oba komputery to proszę o kontakt ze mną (Jager).

      Pod koniec listopada napisał do mnie Zenek! Z listu dowiedziałem się iż potrafi on "co nieco" zrobić do Atarci (np. SpartaDOS X, Action! + Basic XE, zainstalować Turbo, rozszerzyć pamięć i jeszcze kilka innych rzeczy). Troszkę nieśmiało zapytałem się go czy przypadkiem nie wie coś na temat transmisji. Okazało się że wie! Co więcej zna osobę (amigowca), który używa "na co dzień" tego połączenia! Byłem w siódmym niebie...

      Tak w wielkim skrócie wyglądała moja droga do połączenia Atarci z Amigą! Teraz już przejdę do szczegółów...

Jak połączyć?

      Okazuje się iż odpowiedź na to pytanie znajdziemy w Tajemnicach Atari 10/92 na stronie $02. Znajduje się tam opis interfejsu RS-232C! Nie należy zwracać uwagi na to iż autor co jakiś czas używa określenia "PC"! Ten interface będzie działał z każdym komputerem, który posiada gniazdo SERIAL, a nawet z drugim Atari (potrzebny jest w tym wypadku drugi interface - jednak nie polecem tego nikomu. Jak poinformował mnie Zenek jest znacznie prostrzy sposób na podłączenie dwóch Atarek).

Wykonanie tego "kabelka" nie powinno nikomu sprawić trudności, ale jeżeli ktoś ma takie pojęcie o elektronice jak ja, to lepiej niech zgłosi się do nas, a konkretniej do Zenka (adres w stopce). Ceny nie podaję (wykonania) gdyż jej nie znam (Zenek zrobił mi to za darmo - jeszcze raz dzięki!).

Jeżeli większość z Was nie posiada tego numeru TA, to możemy zrobić "przedruk" tego artykułu - prosimy o sygnały na ten temat.

I co dalej?

      No tak, odpowiedni kabelek już jest, ale żeby cokolwiek przesłać potrzebny jest odpowiedni program! Tutaj niestety zaczynają się poważne kłopoty!

Wszelkiego rodzaju terminale (Atarowskie) współpracują z modemem Atari 850 i niestety nie mają ochoty nawet się uruchomić (podczas uruchomienia wysyłany jest sygnał do modemu i jeżeli ten nie odpowie to reakcja programu jest różna - albo prosi o włączenie modemu, albo poprostu się wiesza). Kolejna sprawa to prędkość jaką one oferują. Terminale, które ja posiadam oferowały mi prędkość od 300 do 2400 bodów. Hm... troszkę za wolno jak na możliwości Atarki (być może są jakieś "normalne" programy tego typu - ja ich niestety nie posiadam).

Jak widać jesteśmy skazani na własne umiejętności!

      Na stronie $04 (TA 10/92) zamieszczony został programik instalujący urządzenie "R:". Jego największą zaletą jest to iż umożliwia on poprawną komunikację z komputerkiem po drugiej stronie kabelka! Oczywiście jest to tylko sterownik i potrzebuje on jeszcze programu, który go obsłuży (przykład takiego programiku znajdziecie na tej samej stronie). Prędkość tego urządzenia także nie jest zadowalająca! Do wyboru mamy 300, 600 oraz 1200 bodów. Poza tym ma on na sztywno ustalony protokół transmisji, ale jak się okazuje nie jest to aż tak wielka wada gdyż Atarka z tak ustawionymi parametrami potrafi "wyciągnąć" 31250 bodów (nadawanie) oraz 19200 (odbiór)! Zaznaczę jeszcze raz iż ten sterownik tego NIE wykorzystuje - maksymalna prędkość transmisji to 1200 bodów!!! Protokół "wygląda" następująco:

  • brak bitu parzystości
  • 8 bitów danych
  • 1 bit stopu
Jest to standard rozpoznawany przez wszystkie rasowe terminale (przynajmniej na Amidze :-) ), a więc nie powinno być problemu!

Szybciej, szybciej...

      No właśnie, szybsza transmisja! Jak wspomniałem wyżej Atarka potrafi znacznie szybciej przesłać dane (trzymając się standardu). Ja podczas testów otzymałem wartości, które podałem nieco wyżej! Czy można szybciej? Napewno tak, ale wiąże się to z tym iż trzeba by było napisać IDENTYCZNE procedury nadawczo-odbiorcze dla obu komputerów. Można także spróbować poeksperymentować z bitem stopu co da nam nieco więcej czasu na inne operacje (niekoniecznie związane z transmisją). Nie będę tutaj wszystkiego opisywał. Jeżeli zainteresuje Was ten temat to możemy go ponownie poruszyć w kolejnym wydaniu Serious'a. Zaznaczę jeszcze tylko iż bardzo ważną rzeczą (o ile nie najważniejszą) jest taktowanie! W obydwu komputerach takt MUSI trwać tak samo długo! "Rozjechanie" się któregoś z komputerów spowoduje przekłamania!

Przesyłamy...

      Ale czym? Samym sterownikiem nie da rady! :-) Nie martwcie się, w pliku ze STUFF'em znajdziecie archiwum TRANS.ARC. Po rozpakowaniu ukażą się pliki:

      ASI.COM - opisywany w tym artykule programik instalujący urządzenie "R:"
      ATA2AMI.BAS - programik w Basicu (dla Atari)
      RS232 - program dla Amigi
      DTRANS.COM - uniwersalny program do przesyłania danych (opis w drugiej części tego artykułu).
      DTRANS.SET - ustawienia dla D-TRANS'a

ATARI <-> AMIGA

ASI.COM, ATA2AMI.COM, RS232 - te trzy programiki stanowią pakiet umożliwiający przesyłanie danych między Atari i Amigą. Oto króciutka instrukcja.

Podłączenie interfejsu

      Atari - pierwszy port joystick'a
      Amiga - port SERIAL
      Włączamy komputery.

UWAGA! Jeżeli Wasz interfejs posiada przełącznik (DTR-CTS) to powinien on być w pozycji "zwarte".

Na Amidze

Ustawić preferencje portu SERIAL:

Prędkość transmisji: 1200
Wielkość bufora: to zależy ile masz pamięci, ale 65536 zupełnie wystarczy.
Handshaking: NONE
Parzystość : NONE
Bitów/Znak : 8
Bitów stopu: 1

W katalogu DEVS musi znajdować się SERIAL.DEVICE

Uruchamiamy z poziomu SHELL'a program RS232.

Na Atari

Wczytujemy DOS (najlepiej DOS II+/D), a następnie ASI.COM, przechodzimy do Basica i odczytujemy ATA2AMI.BAS.

UWAGA! QMEG-OS powinien być wyłączony aby ASI poprawnie się zainstalował!

Wysyłanie do AMIGI

Na Atari:

  • Wybieramy opcję 1.
  • Podajemy urządzenie i nazwę pliku do odczytu (nie naciskamy jeszcze RETURN).
Na Amidze: Wybieramy 1 i naciskamy ENTER. Jeżeli kursor przeszedł do następnego wiersza to wszystko jest w porządku.
Na Atari: Naciskamy RETURN - rozpoczyna się przesyłanie danych.

Amiga informuje o ilości odebranych lub przesłanych danych przy pomocy "kółeczek" (lub małego "o" - jak kto woli :-) ). Jedno kółeczko to jeden kilobajt. Po zakończonej transmisji Atari powraca do menu, a Amiga prosi o podanie nazwy pliku do zapisu (należy podać pełną ścieżkę dostępu).

Wysłanie do Atari

Na Amidze: Wybieramy 2 i podajemy nazwę pliku do odczytu (jeszcze nie naciskamy ENTER).
Na Atari: Wybieramy 2 i podajemy nazwę pliku do zapisu - naciskamy RETURN
Na Amidze: Naciskamy Enter

Czekamy na zakończenie transmisji.

      Pakiet ten otrzymałem od Voy'a za co bardzo mu dziękuję. Pracuje on prawidłowo na Amigach 600 i 1200 - to wiem na 100%, odnośnie innych modeli to nie mam pojęcia, ale chyba nie powinno być problemów!

UWAGA! Program dla Atari poprawnie będzie pracował tylko z RS232 (Amiga). Jeżeli ktoś będzie chciał go używać do komunikacji z innym programem (np. TERM'em - także z Amigi) to musi go odpowiednio zmodyfikować (program oprócz danych wysyła także różne informacje jak np. sumę kontrolną, której inny program nie będzie rozumiał).

  

      Jeżeli temat Was zainteresował i chcielibyście w kolejnym wydaniu znaleść dokładniejsze informacje na temat samego przesyłania danych to napiszcie do nas - omówimy to dokładnie! W dalszej części tego artykułu znajdziecie opis programu D-TRANS v0.7 umożliwiającego przesyłanie danych z prędkością 31250 bodów (nadawanie) oraz 14400 (odbiór).

Przeczytajcie także artykuł "Łącze szeregowe RS-232" w którym Zenek wyjaśnia co to jest, jak jest zbudowany oraz... to o czym wspominałem wcześniej - jak podłączyć dwie atarki aby mogły się ze sobą komunikować (przesyłać dane).

D-Trans v0.7 (BETA)

D-Trans v0.7
      Opisany powyżej pakiet ma sporo wad. Największą z nich jest maksymalna prędkość transmisji - 1200 bodów! Jak nie trudno się domyśleć taka transmisja jest strasznie czasochłonna (delikatnie mówiąc). Z tego też powodu (ale nie tylko) postanowiłem napisać własny program umożliwiający transmisję z "nieco" większą prędkością. Z początku program miał być tylko dla mnie, ale doszedłem do wniosku iż może się on przydać wszystkim, którzy zajmują się tym zagadnieniem. W tym miejscu chciałbym podziękować Zenkowi/Dial za wszystkie informacje, rady, pomoc związane z tym tematem - dziękuje!

OPIS PROGRAMU

Wymagania

  • Atari XL/XE
  • Stacja dysków
  • Interface RS-232C
Zalecane: Dodatkowa pamięć (min. 64Kb)

Możliwości/zalety

  • max. prędkość nadawania: 31250 bodów
  • max. prędkość odbioru : 14400 bodów
  • praca z dwoma stacjami dysków (źródłowa i docelowa)
  • konwersja tekstu (10 formatów)
  • przeglądanie bufora
  • długość danych podawana jest w bajtach oraz sektorach (double/single)
  • praca w dwóch trybach: PLIK/DYSK
  • nadanie dysku wraz z 128 bajtowym nagłówkiem - informacją
  • rozbudowana opcja USTAWIENIA
  • możliwość zapisu ustawień
  • buforowany katalog dysku
  • praca w WINDOWS :-)
  • komunikacja z użytkownikiem w języku polskim
Protokół transmisji

Jest on ustawiony "na sztywno" i wygląda następująco:

  • brak bitu parzystości
  • osiem bitów danych
  • jeden bit stopu
Uruchomienie

      Program można uruchomić pod kontrolą dowolnego DOS'u (nie jest wykorzystywana pamięć RAM pod ROM'em). MemLo nie powinno jednak przekraczać wartości $2000. Jeżeli będzie ono wyższe to na ekranie ukaże się komunikat. Może się zdarzyć tak iż MemLo jest wyższe dlatego iż inny program "zapomniał" je odtworzyć przy wyjściu z niego (co zdarza się dość często). Aby nie trzeba było np. resetować komputera program umożliwia (mimo większego MemLo) uruchomienie programu - robimy to jednak na własną odpowiedzialność!

      RETURN - uruchomienie programu (dalszy odczyt)
      ESC - powrót do DOS'u

Przed uruchomieniem program odczytuje plik z ustawieniami (DTRANS.SET). Jeżeli go nie będzie na dysku to zostaną ustawione wartości domyślne.

      Po uruchomieniu znajdujemy się w głównym menu programu. Wyboru opcji dokonujemy przy pomocy klawiszy [-], [=] i potwierdzamy to klawiszem RETURN. Dodatkowo aktywne są klawisze (!-oznacza SHIFT):       1-9 - ustawienie stacji źródłowej
      !1-!9 - ustawienie stacji docelowej
      TAB - wybór opcji specjalnych (opis w dalszej części instrukcji)

Wybór opcji z okienek

      Większość opcji wybieranych jest z okienek, które ukazują się po wybraniu opcji z menu głównego. Aby za każdym razem tego nie opisywać, zasadę wyboru opiszę teraz. Po okienku poruszamy się przy pomocy klawiszy [-], [=], potwierdzenie wyboru danej opcji następuje po naciśnięciu klawisza RETURN. Opcja WYJŚCIE umożliwia powrót do poprzedniego okienka lub do menu głównego. Klawisz ESC jest równoznaczny z wybraniem opcji WYJŚCIE.

Odczyt do bufora - tryb PLIK

      Po wybraniu tej opcji przechodzimy do okienka umożliwiającego wskazanie pliku, który ma zostać wczytany do bufora. Klawisze funkcyjne to:

      1-9 - zmiana stacji źródłowej i odczyt katalogu
      !1-!9 - zmiana stacji docelowej
      SPACE - odświerzenie katalogu
      [-], [=] - wybór pliku
      RETURN - akceptacja i odczyt pliku
      ESC - powrót do menu

Zapis bufora - tryb PLIK

      Jeżeli bufor będzie pusty to nie będzie można wybrać tej opcji!

      Po wybraniu opcji ukaże się okienko umożliwiające podanie nazwy pliku. Jeżeli chcemy zrezygnować z zapisu to należy nacisnąć klawisz ESC. Po podaniu nazwy i potwierdzeniu jej RETURN'em rozpocznie się zapis.

W obu operacjach (ODCZYT/ZAPIS) w razie problemów, program poinformuje nas o tym odpowiednim komunikatem. Numer błędu podawany jest dziesiętnie.

Odczyt do bufora - tryb DYSK

      Po wybraniu tej opcji ukaże się okienko umożliwiające potwierdzenie tej operacji. Opcja START rozpoczyna odczyt dysku. Jeżeli będzie zbyt mało pamięci (ustawionych banków) to ukaże się odpowiedni komunikat i operacja odczytu zostanie przerwana!

Zapis bufora - tryb DYSK

      Jeżeli bufor będzie pusty to nie będzie można wybrać tej opcji!

      Podobnie jak przy odczycie, przed wykonaniem tego zadania program poprosi o potwierdzenie (opcja START). W pierwszej części tej operacji zostanie wykonane formatowanie dysku (zawsze). Jeżeli przebiegnie ono bezbłędnie to rozpocznie się zapis.

W obu operacjach (ODCZYT/ZAPIS) w razie problemów, program poinformuje nas o tym odpowiednim komunikatem (np. źle ustawiona stacja dysków). To samo dotyczy błędów podczas operacji dyskowych, umożliwiając jednocześnie powtórzenie danej operacji (odczyt, zapis, formatowanie).

Odbiór danych

      Jak nie trudno się domyśleć opcja umożliwia odbiór danych. Po jej wybraniu potwierdzamy rozpoczęcie odbioru (opcja START). Jeżeli w ciągu 10 sekund nie rozpocznie się transmisja to program poinformuje nas o tym komunikatem BRAK POŁĄCZENIA i operacja zostanie przerwana. Na czas transmisji program wyłącza ekran (bez względu na to jak jest ustawiona opcja WYŁĄCZ EKRAN w ustawieniach). Jeżeli z jakiś powodów będziemy chcieli przerwać odbiór to należy nacisnąć klawisze: SHIFT+CONTROL+ESC.

      Po zakończonej transmisji w dolnej części okienka "W BUFORZE" znajdziemy informację o ilości odebranych danych (w bajtach).

UWAGA! Jeżeli pracujemy w trybie DYSK to podana długość jest mniejsza o 128 bajtów od faktycznie odebranej. Spowodowane jest to tym iż te 128 bajtów to nagłówek/informacja, która nie jest brana pod uwagę podczas zapisu.

Oto poprawne wartości jakie powinny się nam pojawić po odebraniu dysku w trzech podstawowych gęstościach:

      pojedyńcza: 92,160
      rozszerzona: 133,120
      podwójna: 183,936

Jeżeli odebrane dane nie są danymi dysku nadanego przez D-TRANS'a to ukaże się odpowiedni komunikat i nie będzie możliwy ich zapis!

Należy także zwracać uwagę na ilość ustawionych banków. Jeżeli będzie ona zbyt mała to transmisja zostanie przerwana!

Nadawanie danych

      Jeżeli bufor będzie pusty to nie będzie można wybrać tej opcji!

      Po wybraniu tej opcji program oczekuje na potwierdzenie rozpoczęcia przesyłania danych. Gdy to wykonamy rozpoczyna się transmisja. Podobnie jak przy odbiorze klawisze SHIFT+CONTROL+ESC przerywają transmisję.

UWAGA! W trybie DYSK przesłane dane są o 128 bajtów dłuższe (dodawany jest nagłówek/informacja). Jeżeli program po drugiej stronie kabelka wyświetla ilość odebranych danych, to po przesłaniu dysku wartość ta powinna być następująca:

      gęstość pojedyńcza: 92,288
      gęstość rozszerzona: 133,248
      gęstość podwójna: 184,064

Nagłówek

      Pierwszy bajt to gęstość dysku. Wartość:

      0 - pojedyńcza
      1 - podwójna
      2 - rozszerzona

następnie jest siedem bajtów wolnych (wartość $20), a po nich znajduje się informacja w ASCII.

Nagłówek ten można bez problemu zobaczyć na innej platformie przy pomocy dowolnego filera i opcji SHOW HEX lub w ostateczności SHOW ASCII.

Konwersja tekstu

      Jeżeli bufor będzie pusty to nie będzie można wybrać tej opcji!

      Po wybraniu tej opcji operacja ta rozpoczyna się natychmiast. Koniec konwersji sygnalizowany jest odpowiednim komunikatem. Więcej informacji na temat samej konwersji znajdziesz przy opisie USTAWIENIA/KONWERSJA TEKSTU.

Ustawienia

      Przy pomocy tej opcji można wpływać na pracę D-Trans'a. Po jej wybraniu ukaże się okienko z kolejnymi opcjami:

Ustawienia/TRYB PRACY

      Zmiana trybu pracy. Możliwe są dwa ustawienia: PLIK i DYSK. Aktualny tryb pokazany jest w oknie STACJA. Jeżeli w buforze znajdują się jakieś dane to zmianę trybu należy potwierdzić!

Ustawienia/PRĘDKOŚĆ NADAWANIA

      Maksymalna prędkość to 31250 bodów! Dysk w podwójnej gęstości przesyłany jest w 1,12 minuty. Dla porównania odczyt tego dysku w TURBO z WŁĄCZONYM BUFOROWANIEM ŚCIEŻEK trwa 53 sekundy.

Aktualne ustawienie tej opcji pokazane jest w oknie PRĘDKOŚĆ.

Ustawienia/PRĘDKOŚĆ ODBIORU

      Maksymalna prędkość to 14400 bodów! Niestety, zabrakło kilku cykli aby można było przesyłać w 19200. Być może w kolejnej wersji to się zmieni! Jeżeli wybierzemy wartość większą od maksymalnej to ukaże się odpowiedni komunikat.

Aktualne ustawienie tej opcji pokazane jest w oknie PRĘDKOŚĆ.

Ustawienia/BANKI

      Opcja umożliwia wybór banków, które zostaną wykorzystane jako bufor programu. Zgrupowane są one po cztery. Zaznaczenie każdej grupy ("kwadracik") zwiększa nam bufor o 65,536 bajtów. Opcja nie jest "idioto" odporna, a więc nie zaznaczajcie więcej banków niż zostało to wykryte! Informacje o bankach znajdują się w oknie BANKI:

WYKRYTO - to ilość banków wykrytych przez program (plus jeden w pamięci postawowej, który jest zawsze).

W UŻYCIU - to ilość ustawionych banków (także plus jeden - podstawowy). Dzięki tej opcji można np. w 100% wykorzystać Ramdysk instalowany przez DOS II+/D lub QMEG (w podwójnej gęstości) i mieć jeszcze do dyspozycji 8 lub 4 banki na bufor w komputerze z rozszerzoną pamięcią do 320Kb!

Po odczytaniu ustawień z dysku D-Trans porównuje te wartości (WYKRYTO - W UŻYCIU) i jeżeli bedzie ustawionych zbyt dużo banków to poinformuje nas o tym!

Na Atari bez rozszerzenia wszystkie banki powinny być odznaczone. Wielkość bufora wynosić będzie 16,384 bajty.

Ustawienia/KONWERSJA TEKSTU

      Po wybraniu tej opcji ukaże nam się okno z kolejnymi opcjami:

Wyłącz inwersje znaku - opcja bardzo pomocna podczas konwersji tekstu z formatu Atari na każdy inny. Dzięki niej pozbywamy się inwersji, którą "rozumie" tylko Atari (na innych platformach znaki takie będą wyglądały bardzo "dziwnie", a niektóre edytory tekstu mogą potraktować je jako kody sterujące lub po prostu polskie literki). Należy jednak uważać podczas konwersji z innego formatu (np. Amiga PL), gdyż może ona zrobić sporo zamieszania. "Kwadracik" - opcja aktywna.

Zeruj większe od 127 - opcja podobna w działaniu do poprzedniej z tą różnicą iż kasuje (wpisuje spację) wszystkie znaki w inwersji - czyli o kodach większych od 127. Do czego ona może się przydać? Można przy jej pomocy np. pozbyć się kodów sterujących używanych przez edytory na innych platformach. Jak to zrobić aby nie skasować polskich znaków? Na samym początku należy wyłączyć tą opcję oraz poprzednią, a następnie wykonać konwersje (zostaną wstawione polskie znaki dla formatu docelowego), teraz włączamy tą opcję i ponownie konwenterujemy tekst - pozbywamy się kodów sterujących. Prawda że proste! "Kwadracik"-opcja aktywna.

Ustaw formaty tekstu - przy pomocy tej opcji ustawiamy format tekstu źródłowego oraz docelowego. Do wyboru mamy 10 formatów:

  1. Atari (Panther) - tekst w formacie edytora Panther.
  2. Bez PL (Panther) - to samo co poprzedni format, tyle że pozbywamy się polskich liter (czasami się bardzo przydaje).
  3. Amiga PL
  4. Amiga JP
  5. Mazovia
  6. Latin 2
  7. Windows 1
  8. Windows 2
  9. Norma Polska
  10. Macintosh
UWAGA! Program nie konwenteruje kodu LF w tekstach z PC-ta (tylko CR).

Aktualne ustawienie formatu źródłowego (Z) oraz docelowego (NA) pokazane jest w oknie KONWERSJA.

Ustawienia/KOLORY

      Ustawienie koloru ekranu (pierwsza wartość) i liter (druga wartość). Zmiany dokonujemy przy pomocy klawiszy (! - SHIFT):

      [+], [*] - wybór wartości (także z SHIFT)
      [-], [=] - zmiana wartości o 1
      ![-], ![=] - zmiana wartości o $10 (16)
      RETURN lub ESC - wyjście

Ustawienia/WYŁĄCZ EKRAN

      Jeżeli opcja jest aktywna ("kwadracik") to podczas czasochłonnych operacji ekran zostanie wyłączony, co nieco je przyspieszy.

Ustawienia/KLAWIATURA

      "Kwadracik" - naciśnięcie klawisza będzie sygnalizowane dźwiękiem.

Ustawienia/OPERACJE DYSKOWE

      Operacją dyskowym będzie towarzyszył dźwięk o ile opcja zostanie ustawiona ("kwadracik").

Ustawienia/TRANSMISJA - PORT

      Przy pomocy tej opcji ustalamy przez który port joystick'a ma przebiegać transmisja. Aktualne ustawienie portu pokazane jest w okienku PRĘDKOŚĆ (wartość 1 lub 2).

Ustawienia/ZAPISZ USTAWIENIA

      Jak nie trudno się domyśleć przy pomocy tej opcji zapisujemy wszystkie ustawienia na dysku, które zostaną odczytane podczas uruchomienia programu. Zapis skierowany jest zawsze na stację DOCELOWĄ.

UWAGA! Plik DTRANS.SET powinien być odbezpieczony!

Ustawienia/WYJŚCIE

      Umożliwia powrót do menu głównego.

Powrót do DOS'u

      Jedyna bezpieczna droga umożliwiająca powrót do systemu!

Opcje SPECJALNE

      W tej wersji D-Trans'a dostępna jest tylko jedna taka opcja - POKAŻ BUFOR. Aby ją wywołać należy (w menu głównym) nacisnąć klawisz TAB. Po ukazaniu się okienka wybieramy pierwszą opcję. Zawartość bufora pokazywana jest w kodach ATASCII (wyświetlane są także kody sterujące). Dane są automatycznie (powoli) przesuwane do góry. Dowolny klawisz zatrzymuje przesuwanie i wtedy ESC umożliwia przerwanie pokazu, a każdy inny klawisz wznawia je. Po wybraniu ESC możemy je ponownie nacisnąć aby całkowicie opóścić tą opcję lub nacisnąć SPACE aby rozpocząć pokaz od początku.

Kilka uwag odnośnie transmisji

      Jak przesyłać? Zasada jest bardzo prosta! Pokażę to na przykładzie. Przesyłamy dane z D-TRANS'a:

  1. Ładujemy dane do bufora.
  2. Wybieramy opcję NADAWANIE DANYCH, ale jeszcze jej nie potwierdzamy.
  3. Wybieramy opcję odbioru danych na komputerze po drugiej stronie kabelka i ewentualnie podajemy nazwę pliku do zapisu. Uruchamiamy odbiór danych (o ile jeszcze trzeba to potwierdzić).
  4. Na Atari potwierdzamy NADAWANIE.
  5. Czekamy na koniec transmisji.
Jak widać komputer odbierający dane powinien jako pierwszy rozpocząć transmisję (a właściwie oczekiwać na nią, ale nie za długo - D-Trans oczekuje na dane ok. 10 sekund).

      Odbiór danych przez D-TRANS'a realizujemy tak jak opisałem to wyżej, tylko odwracamy role.

      I to wszystko. Mam nadzieję że komuś przyda się ten program, a już napewno Ataro-Amigowcom, gdyż oni posiadają TERM'a, a D-Trans doskonale z nim współpracuje! Jest to jednak temat na oddzielny artykuł.

Jager/Dial