D-Font View


      Kilka osób zarzuca nam iż zamiast artykułów umieszczamy instrukcje obsługi! Co prawda Jabol poruszał już ten temat i nie mam zamiaru powtarzać jego słów, a jedynie chcę dodać jeszcze jeden argument ZA!

      W drugim numerze Serious'a umieściłem ProgBazę i aby nie było kolejnego gadania iż zamiast artykułu umieściliśmy opis programu (instrukcję) cały pakiet (program, pliki przykładowe, oraz dokumentację) "wrzuciłem" do pliku ze stuff'em. I co się okazało? Nie, nie będę tu tego opisywał bo odpowiedni tekst napisał już Jabol, ja jedynie powiem iż:

  1. Nowa wersja ProgBazy znajduje się w tym numerze (w pliku ze stuff'em).
  2. Drugi raz nie mam zamiaru popełnić tego samego błędu, tym bardziej iż po umieszczeniu opisu i instrukcji TFM'a jako artykułów większość sceny zapoznała się z tym programem i otrzymałem sporo informacji na jego temat! W tym miejscu jeszcze raz chciałbym wszystkim podziękować za to! Poza tym przymierzem się do stworzenia młodszego brata TFM'a, a więc wszystkie uwagi, które nadeszły pomogą mi uniknąć pewnych błędów oraz usprawnić obsługę programu.
Tyle tytułem wstępu... Zapraszam do przeczytania instrukcji obsługi nowej (i chyba jedynej) przeglądarki do FONTÓW!

D-Font View v1.0

WPROWADZENIE

      Tworząc różnego rodzaju programy w większości przypadków mamy ochotę użyć nowych - fajnych znaków. Oczywiście nie ma z tym żadnego problemu! Możemy wykorzystać już istniejące, zrobione wcześniej przez kogoś innego lub odpalić jakiegoś "Font Maker'ka" i zrobić (narysować) własne! Niestety w tym drugim przypadku potrzebne są nam jeszcze pewne umiejętności (i pomysł). Ja niestety nie posiadam obu tych darów, a więc zbieram różnego rodzaju fonty, aby móc je później wykorzystać w swoim programie (informując, o ile to możliwe, o autorze owych znaczków).

      Niestety, zawsze gdy zabierałem się za przeglądanie nowych fontów pojawiał się problem... w jaki sposób szybko i bezboleśnie przeglądnąć 200-300 plików z fontami? Teoretycznie sprawa prosta! Wystarczy odpalić makera dla danego fontu i po problemie! Niestety, sprawa prosta dla 5-10 plików, ale dla 200... wszystkie programy umożliwiające tworzenie nowych zestawów mają bardzo prostą komunikację z użytkownikiem (ale skuteczną). Wybiera się opcję ładowania, "wklepuje" nazwę pliku i... i następuje odczyt. Jak wspomniałem dla 5-10 plików to wystarczy, ale dla 200, a jeszcze jak są one w podkatalogu... nie, to nie dla mnie!

      Na początku postanowiłem poszukać odpowiedniej przeglądarki w swoich zbiorach i... znalazłem tylko jedną! Niestety długość pliku wcale nie była proporcjonalna do możliwości programu! Owszem mogłem przeglądnąć fonty w drugim trybie Antic'a dostatecznie wygodnie, ale w dalszym ciągu nie było to ŚREDNIO wygodne! Autora tego programu nie ma już na scenie (o ile wiem) więc nie będę tutaj wymieniał jego ksywki, większość powinna znać go dobrze (lubił pisać programy w Turbo Basicu i potem je kompilować, a następnie pakować Super Packer'em).

      Tak więc po nieudanych poszukiwaniach byłem zmuszony do zastosowania pewnego triku. Odpaliłem DOC VIEW'a, wczytałem tablicę fontów (zamiast tekstu), a następnie SHIFT (zmiana rozszerzenia na FNT) i już mogłem średnio wygodnie przeglądać fonty w drugim trybie. W BW-DOS'ie musiałem jeszcze przejść do odpowiedniego podkatalogu przy pomocy komendy CWD >FONTY01, a następnie odpalić ponownie DOC VIEW'a przy pomocy komendy RUN. Jak widać sporo czynności trzeba było wykonać, ale i tak było to lepsze niż zabawa w "wklepywanie" poszczególnych nazw. Rozwiązanie w miarę dobre dla fontów w drugim trybie, ale co zrobić z fontami w formacie ED1, ED2, JGP, MFN, LFN, SXS? Z plikami ED1 można postąpić tak samo jak z FNT, ale trzeba zmienić tablicę, z SXS podobnie pod warunkiem że plik będzie nagrany bez nagłówka, z resztą ten "numer" nie przejdzie i jesteśmy skazani na odpowiednie "maker'y" lub na... nową przeglądarkę - D-FONT VIEW v1.0.

MOŻLIWOŚCI PROGRAMU
  • odczyt/przeglądanie fontów w formatach: FNT, LFN, SET, ED1, ED2, SXS, JGP, MFN
  • zapis w podanych formatach z możliwością dodania/obcięcia nagłówka DOS
  • spakowanie danego zestawu i zapis we własnym formacie DFV
  • przeglądanie zestawu w sześciu trybach graficznych (2, 3, 4, 5, 6, 7)
  • dowolne ustawienie kolorów
  • dowolne ustawienie adresu odczytu danych w nagłówku DOS'u
  • współpraca programu z większością DOS'ów
  • odczyt plików z podkatalogów MyDOS'a, BW-DOS'a oraz SpartaDOS X
  • możliwość zapisu pliku w danym podkatalogu
  • wbudowane podstawowe opcje DOS'u (zabezpieczenie/odbezpieczenie, kasowanie, zmiana nazwy, kopiowanie pliku, tworzenie, kasowanie, zmiana nazwy podkatalogów w MyDOS'ie)
  • możliwość ustawienia kolejności wyświetlania podkatalogów i plików
  • możliwość podania dowolnego wzoru dla danego katalogu
WYMAGANIA

Prawdę mówiąc program nie wymaga zbyt wiele:

  • Atari XL/XE :-)
  • stacja dysków
  • DOS z nie za wysokim MemLo
OBSŁUGA

D-Font View v1.0       Przed uruchomieniem program sprawdza MemLo. Jeżeli będzie ono bardzo wysokie to ukaże się odpowiedni komunikat na ekranie i po naciśnięciu dowolnego klawisza nastąpi powrót do DOS'u.

Po uruchomieniu znajdujemy się w głównej części programu. Na ekranie widzimy trzy podstawowe okienka:

  1. okno informacyjne z nazwą programu, wersją oraz autorem (po wybraniu niektórych opcji będą się tu ukazywać także inne informacje)
  2. okno menu
  3. okno z ustawieniami

Podstawowe opcje programu umieszczone są w menu. Wybór ich umożliwiają klawisze [-], [=], a RETURN akceptuje i uruchamia daną opcje. Dodatkowo istnieje możliwość wywołania danej opcji przy pomocy klawiszy funkcyjnych, które zostaną podane wraz z opisem danej opcji.

Opcje w MENU

D-Filer/Load
Wywołanie: TAB, F, L

      Opcja umożliwia przejście do panelu D-FILER'a. Panel ten zostanie opisany w dalszej części instrukcji, a teraz opiszę jedynie sam sposób odczytu. Jak wiadomo żaden z formatów w jakim zapisywane są fonty nie posiada nagłówka umożliwiającego identyfikację danego formatu. Z tego też powodu DFV rozpoznaje format za pomocą rozszerzenia. Program rozpoznaje osiem foramatów (właściwie siedem bo jeden z nich używa dwóch rozszerzeń, choć to drugie nie jest już używane). Oto tabelka, która powinna wszystko wyjaśnić:

Program
Tryb ANTIC'a
Długość (bajty)
Rozszerzenie
JBW Font Designer
2, 3
1024
FNT, SET
Little Font 5C Designer
4
1024
LFN
ED v1.3 (fonty 16x16)
2
1024
ED1
ED v2.3 (fonty 16x16)
2
2048
ED2
Jet Graphics Planner (fonty 16x16)
4
2048
JGP
MONO-COLOR Font Designer (fonty 16x16)
2
2048
MFN
16x16 Font Editor
2
1024
SXS

      Jeżeli plik będzie posiadał inne rozszerzenie to zostanie odczytany tak jak pliki w formacie FNT, chyba że DFV rozpozna (tym razem po nagłówku) iż jest to "jego" plik (zalecane rozszerzenie DFV). Przy odczycie program automatycznie rozpoznaje pliki z nagłówkiem DOS'u i odpowiednio ustawia opcję BINARY oraz ADRESS. Należy na to zwracać uwagę przy pracy z plikami w różnych formatach. Dla DFV jest to bez znaczenia jak zapisze dany zestaw, gdyż zawsze go odczyta, ale maker może błędnie odczytać taki plik. Program także nie zwraca uwagi na błąd 136 (koniec pliku), który pojawia się w momencie odczytu np. uszkodzonego pliku. Umożliwia to uratowanie przynajmniej pewnej części uszkodzonych danych. W przypadku innego błędu zostaniemy o nim poinformowani odpowiednim komunikatem wraz z jego numerem (dziesiętnie).

Po odczycie nastąpi powrót do głównej części programu.

Save font
Wywołanie: W

      Zapis fontów w standardowym formacie. Po wybraniu opcji przejdziemy do panelu FILER'a, który umożliwi podanie ścieżki dostępu oraz nazwy pliku. Jeżeli będziemy chcieli zmienić stację docelową to należy skorzystać z klawiszy SHIFT+1-9. Więcej szczegółów na temat samego wpisywania ścieżki lub nazwy przeczytasz przy opisie Filer'a.

UWAGA: Pod uwagę brana jest opcja BINARY. Jeżeli jest ustawiona na YES to zestaw zostanie zapisany z nagłówkiem DOS'u. Adres pod jaki plik zostanie załadowany widoczny jest po słowie ADRESS.

W przypadku wystąpienia błędu podczas zapisu odpowiedni komunikat pojawi się na ekranie.

Pack and save
Wywołanie: P

      Opcja umożliwia spakowanie zestawu oraz jego zapis w formacie DFV. Opcje tą polecam wszystkim, którzy posiadają OLBRZYMI zbiór fontów w różnych formatach! Dlaczego? To bardzo proste! Po pierwsze oszczędzamy sporo miejsca na dysku! Niedowiarkom proponuję zerknąć na tabelkę.

Format pliku   
Ilość plików   
Ilość sektorów   
Ilość po spakowaniu
ED1
02
010
06
ED2
07
063
33
FNT
33
165
91
JGP
16
144
62
LFN
02
010
08
MFN
05
045
23
SXS
10
050
24
----
----
----
Łącznie:
75
487
247

Jak widać zyskaliśmy 240 sektorów w PODWÓJNEJ gęstości! Chyba dalej nikogo nie muszę przekonywać o tym iż naprawdę warto "chwilkę" poczekać!

      Po drugie, odpada konieczność ustawiania każdorazowo kolorów, trybu graficznego (innego niż ustawiony jest standardowo dla danego formatu) oraz innych opcji. Wszystko to zapisywane jest wraz z danym zestawem! Oczywiście nie ma żadnego problemu z odwróceniem sytuacji czyli odczytu pliku DFV i zapisu w standardowym formacie dla danego zestawu!

Dzięki tej metodzie można (teoretycznie) zapisać około 320 plików w 5 podkatalogach MyDOS'a na jednej stronie dysku!

      Po wybraniu tej opcji automatycznie rozpocznie się pakowanie zestawu. Aby przyspieszyć pakowanie na ten czas zostają wyłączone przerwania maskowalne i z tego też powodu "zniknie" nam pakowany zestaw. Dodatkowo można także ustawić opcję SCREEN na OFF, co spowoduje wyłączenie obrazu podczas pakowania, a to także nieco przyspieszy ten proces. Oczywiście po zakończeniu pakowania wszystko wróci do normy. Po słowie GAIN mamy podany zysk w bajtach (hex). Teraz program oczekuje na naciśnięcie dowolnego klawisza aby przejść do panelu Filera w celu zapisu zestawu lub ESC, aby przerwać zapis. Procedura zapisu jest taka sama jak przy zapisie zwykłego zestawu. Podajemy ścieżkę, nazwę pliku, RETURN... i zapisane.

Graph mode
Wywołanie: G, [+], [*]

Opcja umożliwia zmianę trybu graficznego.

Format   
Dostępny tryb
FNT
SET
LFN
2, 3, 4, 5, 6, 7
ED1
SXS
ED2
JGP
MFN
2, 4, 5

Aktualny tryb graficzny pokazany jest w oknie informacyjnym po słowie GRAPH.

Colors
Wywołanie: C

      Edycja kolorów. Po wybraniu opcji przejdziemy do okienka w którym znajdują się wartości dla danego koloru. Ułożone one są w następującej kolejności (od lewej):

  1. kolor 1 (708)
  2. kolor 2 (709)
  3. kolor 3 (710)
  4. tło (712)
Wyboru wartości dokonujemy klawiszami [+], [*]. Zmianę wartości o 2 umożliwiają klawisze [-], [=]. Przy pomocy SHIFT+[-], [=] zmieniamy wartość o 16.

Przy pomocy klawisza CLEAR możemy zapisać ustawione wartości w specjalnym buforze. INSERT przepisuje wartości z bufora do rejestrów, a DELETE ustawia wartości w rejestrach koloru na 00.

Aby potwierdzić dane ustawienie należy nacisnąć klawisz RETURN. ESC umożliwia przywrócenie poprzednich wartości. W obu przypadkach nastąpi powrót do menu DFV. Jeżeli w buforze znajdują się jakieś dane to w oknie z ustawieniami po słowie SCREEN ukaże się literka B.

UWAGA: Wartości podawane są w HEX'ach!

Exit to DOS
Wywołanie: ESC, E

      Jak nie trudno się domyśleć opcja umożliwia powrót do DOS'u. Należy zawsze korzystać z tej opcji. Program wykorzystuje (nielegalnie) pamięć i przy wyjściu "oddaje" wszystko z czego korzystał w stanie nienaruszonym.

Po wybraniu opcji należy potwierdzić naszą decyzję przy pomocy klawiszy:

            Y - Yes - wyjście do DOS'u
            N - No - powrót do menu

lub skorzystać z klawiszy [+], [*] aby wybrać daną opcję (No, Yes) i potwierdzić to klawiszem RETURN. ESC umożliwia powrót do menu.

Opcje dodatkowe

Kasowanie linii zestawu
Wywołanie: CLEAR

      Często zdarza się tak iż tylko połowa zestawu jest przedefiniowana, a pozostała część to zwykłe "znaczki" przeniesione z ROM'u komputera. Dzieje się tak dlatego iż żaden z makerów nie posiada opcji kasowania całej linii zestawu, można jedynie skasować pojedynczy znak. Oczywiście nikomu to nie przeszkadza, ale... DFV umożliwia spakowanie zestawu, a te dodatkowe, niepotrzebne "znaczki" tylko by przeszkadzały! Efektem tego byłby mniejszy zysk po spakowaniu. Aby tego uniknąć postanowiłem dodać tą opcję. Po jej wybraniu w oknie informacyjnym ukaże się pytanie o numer linii do skasowania. Linie liczone są od góry, a więc linia 1 to pierwsza od góry, natomiast linia 4 to pierwsza od dołu ekranu. Wybór linii umożliwiają klawisze [+], [*] natomiast RETURN akceptuje nasz wybór i następuje skasowanie wybranej linii. Klawisz ESC umożliwia wyjście z tej opcji.

Inversja zestawu
Wywołanie: INVERSE

      Czasami ma się ochotę zobaczyć jak będzie wyglądał zestaw w inversji. Podobnie jak w poprzedniej opcji żaden maker nie posiada tej opcji (można to wykonać na pojedyńczym znaku). Poza tym czasami komuś się nudziło i "pobawił" się w makerze opcją inwersji znaku i zainwersował cały zestaw, co podobało się (niestety) tylko jemu. Aby szybko powrócić "do normy" można skorzystać właśnie z tej opcji. Informacja o aktualnym ustawieniu ukazuje się w oknie z ustawieniami po słowie GRAPH (za numerem trybu).

UWAGA: Zestaw zostanie zapisany z uwzględnieniem tej opcji!

Plik BINARNY Tak/Nie
Wywołanie: B

      Ustawienie opcji na YES spowoduje zapis zestawu z nagłówkiem DOS'u, a NO umożliwi zapis samych danych zestawu. Aktualne ustawienie pokazane jest w oknie ustawień po słowie BINARY.

UWAGA: Należy zwracać uwagę na ustawienie tej opcji. Dla DFV jest ona bez znaczenia gdyż zestaw zostanie ZAWSZE prawidłowo odczytany, ale maker'owi może się "nie spodobać" to iż dany plik posiada (lub nie) nagłówek! DFV po odczycie zestawu zawsze ustawia tą opcję tak aby przy zapisie zestaw został zapisany prawidłowo (o ile tego nie zmienimy).

Ustawienie adresu
Wywołanie: A

      Ustawić można tylko starszy bajt (z wiadomych powodów), a dokonujemy tego przy pomocy klawiszy:

            [-], [=] - zwiększenie/zmniejszenie wartości o 01 (z SHIFT o 16)
            [+], [*] - zwiększenie/zmniejszenie wartości o 16
            RETURN - akceptacja i wyjście
            ESC - wyjście (wartość nie zostanie zmieniona)

Przed zapisem ustawiona wartość zostanie przepisana do nagłówka. Aktualnie ustawiony adres widoczny jest w oknie ustawień po słowie ADRESS.

Wyłączenie ekranu podczas pakowania
Wywołanie: S

      Aktualne ustawienie opcji pokazane jest w oknie ustawień po słowie SCREEN. Ustawiona na OFF spowoduje wyłączenie obrazu podczas pakowania zestawu co nieco przyspieszy ten proces. Gdy ustawimy ją na ON ekran będzie włączony.

Wartości z bufora do rej. kolorów
Wywołanie: INSERT

      Opcja umożliwia przepisanie wartości znajdujących się w specjalnym buforze dla kolorów do rejestrów, bez potrzeby wchodzenia do edytora kolorów.

UWAGA: Poprzednie wartości znajdujące się w rejestrach zostaną skasowane (w edytorze można je odzyskać przy pomocy klawisza ESC).

Okno ustawień

Wiekszość umieszczonych tam informacji została opisana wraz z daną opcją. Pozostały dwie:

  1. Format - informacja o formacie danego zestawu. Przydaje się ona głównie po odczytaniu pliku DFV.
  2. File - w tym okienku umieszczona jest nazwa aktualnie odczytanego zestawu.
      I to już wszystkie dostępne opcje w tej części programu. Druga część - D-Filer została opisana osobno! Dlaczego? Dowiecie się tego po przeczytaniu opisu.

Jager/Dial